Tema
Üye Ol Giriş Yap
Anasayfa Şiir Deneme Hikaye Makale Serbest Kürsü Yazarlar Forum Sohbet Online Üyeler
(0 oy)

Oyun

Oyun…

Anne memesinden erken kopan çocukların hissettiği yalnızlık gibi

İçimdeki bir uçurumdan düştün.

Aşağıya inip baktım parçalara

Paramparça anılara:

Bir alt dudak, bir tutam saç

Bir serçe parmak, bir çatık kaş

Bir parça meme ve bir ölü papatya buldum.

Bu yalnızlıktan bir süre sonra seni bıraktığım yere baktım, yaşıyordun.

Dudaklarını emdim, annemden kalan dipsiz yalnızlık nüksetti.

Bir serçe ile konuştuk, sonra saçlarımı okşadın,

Ben ağlarken sana yakalandım.

Ben ağlıyordum, serçe ağlıyordu;

Ben ağlıyordum, sen gözlerime bakıyordun;

Ben ağlıyordum, sen beni öpüyordun.

Sonra çırılçıplak serildik koynuna uçurumun,

Sonra güneş bizim için doğdu,

Sonrası adını aşk koyduğumuz bir oyundu.         

 

Nihat Sönmez                                            05.04.2010:Üsküdar
Temmuz 2010 Akatalpa 127. sayı
Sitede Önceki / Sonraki
Yazarın Önceki / Sonraki
Oylama
0 (0 oy)
  • Yorumlar 3
  • Yorum Yaz
  • Tebrikler
  • Beğenenler
  • Popüler Yazıları
Yükleniyor...

Yorum yazmak için giriş yapın.

edebiyatevi.com

Oyun

nihat-sonmez nihat-sonmez