Doyamadım Sevgine Annem

Doyamadım Sevgine Annem

Yüreğimde hasretin,  hiç bitmeyen sessizlik.

Hala ışığın yanar,hiç karartmadım anne.

İçimi yakar durur,tükenmeyen sensizlik,

Sularım  güllerini, hiç sarartmadım anne.

Fotoğrafın duvarda, gelir gider bakarım,

Firketeni atmadım,saçlarıma takarım.

Sanki varmışsın gibi ,şömineni  yakarım.

Yatağın açık durur, hiç kapatmadım anne.

Verdiğin öğütlerde, her zaman bir sır vardı.

Yapma dediğin şeyde,mutlaka bir kir vardı.

Besleyip büyüttüğün,okuyan fakir  vardı.

 Gözüm gibi bakarım,hiç aratmadım anne.

Öğrettiğin dualar,ezber oldu dilimde.

Hırkanı giy derdin ya, yazın bile elimde,

Ödül verdiğin kemer,çıkarmadım  belimde,

Diktiğin menekşeyi  hiç kurutmadım anne.

 Sahtesinden usandım,   doyamadim sevgine,

Her yaşımda muhtaçtım,senin müşfik  ilgine,

Güzel şeyler öğrettin, hayran oldum bilgine

 Arkandan ağlayanı,  hiç avutmadım anne,

Geceler soğuk ama üst örtecek elin yok.

Kederimde hüznümde  serinleten dilin yok

Gözyaşlarım akıyor, silecek mendilin yok.

Seni çok seviyorum hiç unutmadım anne.