Sen Suçlusun

Ey! Kadın denen mahluk!

Yoksa iblis kisvesine bürünüp;cennetteki yasak ağacın meyvasını Adem'e yediren sen misin ki kefaretini bir türlü ödeyemiyorsun ?

Dengin doğuştan sırtında kambur…
Yazgın yüklü, yolun çileli…
İlk nefesinde horlanıyorsun yine kız mı? diye…
Babanın, ağabeyinin, kocanın iki dudağı arasına hapsolmuş hayatı yaşamaya mecbursun…
Uçmaya kalkma sakın! Sen kafeste kuş misali gözetlenmeye, korunmaya muhtaçsın…
Saçın uzun, aklın kısa…
Sen ne anlarsın erkek işinden…
Evin, ocağın senin mabedin…
Ana oldun mu, hele de erkek doğurdun mu birazcık şımartılırsın o kadar… Fazlasını bekleme sakın…
Daha düne kadar diri diri gömülüyordun toprağa…
Kafeslerin, cumbaların, ötesinden gördün semanın maviliğini…
Burkaların, peçelerin arkasından seyrettin alemi…
Recm edildin acımasızca…
Hatta sünnet edildin insafsızca…
Kafesinden uçmaya kalktığın her hamlende,birer birer koparıldı ipeksi kanatların… Darbelendi bedenin, yüreğin…
Sen vazgeçmedikçe daha çok set çekilecek önüne, hapishanende ki nemli taş duvarların boy verecek arşa doğru…

Sen suçlusun!

Çünki güzelsin, akıllısın, üretensin, yoksulluğu varsıllığa çevirensin…
Sen suçlusun!
Cahil bırakılmayı, güdülmeyi, hakareti, köteği, aldatılmayı, terkedilmeyi, ırzına tasallutu hakediyorsun…

Sen suçlusun!

Çünki erkek egemen toplumda onların egemenliğini sarsacak zekaya sahipsin…
Sevgili Duygu yıllar önce demiştin ya "KADININ ADI YOK" diye…Anlaşılan
ruhun hiç huzura ermeyecek bu gidişle zira:

Kadının adı hala yok...