Zebani Gölgeler Gidersin Kimsesizliğimi

Çıkmak istiyorum

Dünyandan,

Dünyanızdan;

Issız bir caddenin, loş sokağında

Köhne bir ev,

Viran.

Dökük bir iki parça eşya,

Yırtık perdesine sarılı bir küçük pencere,

Bir yer minderi belki;

Sonra

Günah kokan çullu battaniyeme sarınayım.

Yargılamam

Kimlerinse günahı,

Soludukça garipliğim dolsun ciğerlerime,

Zindanım olsun

Cehennem gibi yakan odam.

Yaş olmasın gözlerimde,

İrinler aksın,

Zebani gölgeler gidersin kimsesizliğimi;

Çıkayım yeter ki

Yalancıların arasından.

Kadere küs değilim bundan gayrı,

Kalem yazamazdı bu kadarını,

Kaç düzen,

Kaç senaryo çıkardı bilemem,

Günahlarınızı yıktığınız kaderden.

Olmayın viranemde,

Çıyanlar girsin koynuma,

Yarattığınız sahranın kumlarına gömdüm başımı,

Ruhsuz bedenim gördüğünüz,

Kördünüz.

28.Şubat.2011 23.30