Kenar Mahalle Marşı

Ekşi bir renk fakirlik
Yavan tadların senfonisi
Mutfak kasvetidir çoğul
Yokluğun soylu tercümesi

Küçük tüp öksürür inceden
Rutubet kapar küfür
Ana avrat dümdüz,
Sızar odanın ağrısına
Tavanın kaypak yerinden

Haysiyetidir sofranın
Acı soğan,
Kuru ekmek
İhtimal bunlarsız
Günler geçirmek
Ağır tablosunda gerçeğin
Fakirlik ekşi bir renk

Yetiverir,
Nohut oda bakla sofa
Çevirince dört duvarı
Bir parça kuyruk yağı
Düşer paylarına
Etçil bayramları

Boyunları sapan çatallarından
İncedir çocukların
Burunları gömgök sümük,
Fiyakalı gülüşleri öper
Uçurtmaların gamzesini
zayıf, çakır, çıplak ayaklı

Ucuz boyalarla sıvanır
Nasırlı suratları kadınların
Dudak cinnet kırmızısıyla yazılır
Salınır yaprak küpeler
Biçimsiz birbuçuk dönüm kalçaları

Sırtlar pos bıyıklarını
Güneşin izmaritlerini eze eze
Evin erkil esmerliği
Usul usul damlar filesi
Kan kaybeder her adımı,
İspiyonlar rütbesini
Ayakkabı delikleri
Tütün kadar sarıdır
Tütün kokar elleri

Sevişmeler amorti
Banılır ekmek içleri
Pazen çıplaklıklara
Yara gibi sıyrıldığında
Yıldızleyin
Eteklerin mavi çiçekleri