Kendini Al Gel

Her kim ki ben kadar hasretini çekebiliyorsa ona da helal olsun

Diyorum ki;

Umut renginde şiir yaksam beyaz ellerine

Başına hüzün kızılı örtmesen de olur

Coğrafyandaki rüzgâra saldım nameleri

Cevabı gecikmeden, son sözünü pullayıp yollayıver

…..//...

Sanıyorum ki; aramızda söz kalmadı dudaklardan düşecek

Olsun yine de sesini, tatlı dilini al da gel

Bir göz vuruşu olasılığı kalmadı belki de

Yine de bir bakış miktarı bul da gel

Umutsuz sandığın her ne varsa görmeyiver

İmkânlı bahçelerden gülüşünü çal da gel

Bir nefes payı çalabiliyorsan zamandan

Soluğunu ceplerine koy da gel

/Omuzlarımda dağ gibi oturuyor yokluğun

Bağrıma taş diye eksikliğini basıyorum

Sırtımda yük olmazdın ya hani

Şu yürekte çalkalanan boşluk olmasa…/

İklim serserice dolanırsa ayaklarına

Bağlarını buzlardan çöz de gel

Her ne zincir ise ellerini bağlayan

Şeytanın bacağını kır da gel

Yolcusunu içine çağırır susamış her yol

Mavi bir gemiye ve ya kara trene atla gel

Günden güne çöken viraneyim

Duvarları yıkılan harabeyim

Mümkünse yeminlerini boz da gel

Düşün ki; dikenler batıyor düşlerime, gülü dalından kopar da gel

Gül yüzünden günbalı dökmeye yollarıma düşte gel

Farz et ki; bir kez gözlerim değmez ise gözlerine öleceğim

Kalp hatırına inanmıyorsan, yar olduğumu unutuver

El gibi, dost gibi, kardeş gibi gel

İlla kendini al da gel…