Sana Benziyorum

Ruhuna aşk'ı üflüyorum aralanmış  kapılardan

Titrekçe yanan mumlardan  yüzünün kıvrımlarına

siyah gölgeler düşüyor 

Bir  nefes  karanlık gözlerinin koyusuna

Derin meseleleri anlatıyor uzun bakışların

Sonsuzluğun kayboluyor benliği

İçimde sönmüş alevler dönmüş küle, ama hala

Yanıyorum…

Uyuşuk sabahların miskinliği kanıma doluşuyor

Ayaklarım amaçsız dolanıyor caddelerde

Dilimde tuzu kalmış denizlerin

Susuzluğumu dindirmiyor hiçbir istek

Hiçbir arzu köreltmiyor olduğun saatleri

Susmak  bana  göre değil diye  söylenip

Ruhumda fitili ateşlenmiş dinamitlere inat

Yazıyorum…

Açsam diyorum gözlerimi

Pencerelerimin siyah tüllerine

Acı,elem dolu yokluğun asılıyor gözkapaklarıma

İçimde derin kuyular açılıyor küf kokulardan

Biliyorum her uyandığımda yanımda yoksun

Bir çizgi daha atıyorum bu günde bitsin diye duvarı

Karalıyorum…

Ama  ne büyük saadetsin gözlerimin hapsinde

Sevgi dimağlarıma işliyor hasretin yapışırken tenime

Uykusuz gecelerin hayıflanmalarını çekiyorum her nefeste

Kanım kaynıyor içim  ezelden kalma sözlerin sagucunda

Gece alayları düzenlenir bilinmez  törenlerle

Şimdi bir ermiş edasında  tüm  hissiyatım

Düşünüyorum…

Uzak yollardan geldim tenim buğday rengi, yanık

Açılmamış kapılar açtım biliyorum mühürlediğin geçmişe

Sırlarına kuşlar uçurdum tüm  denizlerimden

Mesafeler kesmiyor ,çoğalıyorum her geçen günde sana

Yarınlar  renkli çiçekleriyle açacak sabahlarıma

Biliyorum…

Tutunduğum dallarında yeşeriyorum yaprak yaprak

Aşağıdan baktığım hayatın içinde usul usul büyüyorum

Ben çıkardıkça ruhumun gömleğini

Sessiz  bir  yakarışa dolanıyor dilim  İbrahim'den kalan

Aynalar yalan söyler mi dön de bir bak

Baktığın her yerde benim

Sana  benziyorum…

adem efiloğlu / bir garip ademoğlu