(0 oy)

Ben Hep Yalnız Üşüdüm...

Ben hep yalnızdım,
Şehrin kalabalık caddelerinde bile...
Çok yabancıydım yıllarımı verdiğim şehrime
Bir o kadar da ıssızdım...

Ben hep yalnız üşüdüm
Ve yalnız kıvrılıp yattım
buz kesmiş yorganımın altında...
İsmini dahi bilmediğim
Filizlenmeden ölen ve adı konmamış
aşklarımın düşünceleriyle
uykusuz saatlerin akşamlarından
sabahlara hep yalnız uyandım...

Yalnız ıslandım yağan yağmurda,
Lapa lapa yağan kar altında
Yalnız kavruldum sahillerin
Çöl sıcaklığındaki kumsallarında...

Doğmuyor güneş,
Nefesini vermiyor bana
Çözülemiyor buz kesmiş yüreğim
Ve ben hep yalnız donuyor,
Yalnız üşüyor,
Ve yalnız eriyorum...

Bir el uzatıver bana
İsmini bilmediğim
Meçhul sevdalarımın kadını Ya uzat ellerini ıssızlığıma bir son ver
Ya da bırak bu yalnız atan yürek
Susuversin...

Kazım DOĞAN
29.Ocak 2011

Sitede Önceki / Sonraki

Yazarın Önceki / Sonraki

Ben Hep Yalnız Üşüdüm... başlıklı yazı Kazım Doğan tarafından 22.03.2011 tarihinde sitemize eklenmiştir. Sitemizde yayınlanan eserlerin hukuki sorumluluğu, kullanılan materyaller ve yazının içeriği yazarlarına aittir. İzin alınmadan kaynak gösterilse bile sayfamızdaki eserler başka yerde yayınlanamaz. Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.

Okuduğunuz Yazının Site Kurallarını İhlal Ettiğini Düşünüyorsanız, Site Yönetimine Bildirmek İçin Tıklayınız.

Oylama

0 (0 oy)

Yorumlar 4
Yorum Yaz
Tebrikler
Beğenenler
Popüler Yazıları

Yükleniyor...

Yorum yazmak için giriş yapın.

Son Yazıları

Ben Hep Yalnız Üşüdüm...

Ben Hep Yalnız Üşüdüm...

Giriş Yap

Şifremi Unuttum