Şen Mahalleli Şakrak Şakire

Tef elinde başlamış, önceden bu işe
Bizim şen mahalleli, şakrak Şakire
Güneş yanığı teniyle, biraz da otuz sekizinde
Balıketinde olsa da, mihrap yerli yerin de
Bir yürüdü mü alımlı, kimse kalmazdı kahve de
Kapkara kaşları hilal, cımbız değmemiş teline
Gözler badem irisi, biraz da uzun birisi
Bizim şakire bir gün, bir düğüne katıldı
Aldı eline zilleri, dansöz gibi takıldı
Düğüne gelmiş bir adam, şakire ye asıldı
Bütün mahallenin gençleri, kafaları sıyırdı
Bırakır mı bu durumu, kendi halletti sorunu
Aldı adamı eline, verdi sopayı beline
Düğün karıştı tabi, yatıştırmak ne mümkün
Ok yaydan çıkmış gibi, tutulmuyor şakire
Düğünü yatıştırıp, götürdüler evine
Otururken mahalle de geldi ağır bir abi
Sordu şakrak şakirenin, nerde diye evi
Gösterdik tabi bizde, istemesek de yerini
Aradan zaman geçti, bir duyduk ki bu abi
Dayanmış kapısına, demiş Allahın emri
Vardı şakrak şakire, koca etti ağabeyi
Mahalleden çekti gitti, kimse bir daha görmedi
Vay anasını be, şen mahalleli şakrak şakire
Demek bizi terk ettin, bırakıp ta gittin, gittin