Kırmızı Laleler

Mevsim henüz karakış bahara vakit varken

Dört bir yana  saçılmış o kırmızı laleler.

Eğilip üzerine son kez koklayım derken.

Birden seni sordular o kırmızı laleler.

Dillerim lal kesildi ne desem bilemedim.

Sahteydi tebessümüm  yalandan gülemedim.

Gözümden yaşlar düştü utanıp silemedim.

Can evimden vurdular o kırmızı Laleler.

İçim ürperdi o an iliklerim titredi.

Hüzün üstüme çöktü itiledim gitmedi.

Kaçmak istedim ordan lakin gücüm yetmedi

Kollarımı kırdılar o kırmızı Laleler.

Bang-ı rihletler sardı sanki dört bir yanımı.

Düğümlendi boğazım sıktı nazlı canımı.

Neşter attılar  cana akıttılar kanımı

Yüreğimi yardılar o kırmızı Laleler.

Gözlerimin ışığı damarımda ki kanım.

Gidişinle felç oldu tutmaz artık sol yanım

Vakitsiz firağınla boş kaldı sevda hanım.

Bitmaz derde kardılar  o kırmızı Laleler.

Diş ağrısından beter çatlıyor şakaklarım.

Günüm geceye gebe doğmaz ki şafaklarım.

Huzur denen köşeye çıkmadan sokaklarım.

Bedenimi yordular al kırmız Laleler.

Bang-ı rihlet ( ölüm sessizliği)