Garip Düşler

Acıtıyor ya canımı,söyleyemediklerim.
Belki anlamsız,belki arsız...
Var her hale,
Söyleyeceklerim.
Kursağımda kaldı dünden beri,
Bir hayasız serzeniş.
Sanmayın şairiz amma...
Bedendeyiz,
İnsanız...
Değiliz geniş...

Gül bahçeleri serilmedi yolumuza.
Mutluklar sunulmadı soframıza.
Hüzünler vardı,
İntiharlara gebe...
Kaç kez öldüm ,düşlerin gizeminde.
Kaç kez...
Anneme sitem ettim,
Yoktu yanımda...
Delikanlı çağımda...
Aşk dediler adına,
Boğazımda ,
Yutkunamadım.
Gülllere kıydım,
Parklardan,
Komşunun bahçesinden.
Ellerim titredi,
Dönüyor başım...
Henüz on beşti yaşım.
Oyyy!benim kem talihim...

Ellisine merdiven dayadım,
Hala bir gül tazeliğinde duygularım.
Çıkıp gelse Ceylanım...
Yine boğazım düğümlenir mi,
Yine titrer mi ellerim.
Heyhat,yasaklı duyguların,
Prangaları,
Sarmış da her yanımı,
Yaşarım dünden kalan hicranımı.
Yine intiharlar ipini salındırır,
Bıldır ki mevsim,
Aşk mı,
Boşversene,
Çıkmaz ki karşısında sesim...
Tıkanır da nefesim.
Gerçek olamaz bunlar,
Değil zaten...
İntihar gecesindeki,
Yaşanmamış,garip düş....