Şebingülü Sevdası

Gönüller bayram yeri, güller kıyama durur

Bahar gelir rengârenk açarsın Şebingülü!...

Gülistanda açan gül, göz zevkini doyurur

Kokunu dört bir yana saçarsın Şebingülü!...

Canımıza can katar, can içre saklı özün

Dikenlerin içinde yaşla dolmasın gözün

Sonbahar geldiğinde solmasın güzel yüzün

Hoyrat esen rüzgârdan kaçarsın Şebingülü!...

Ne de sıkı sarılır kara toprağa kökün

Çiçeğe durur dallar, baharda eyler sökün

Hoşnutsun aşk derdinden, kurşundan ağır yükün

Söner sevdanın mumu, nâçarsın Şebingülü!...

Güle titreme alır, ayan olunca sırlar

Gittikçe derinleşir yüreklerde nasırlar

Vazgeçmez bülbül gülden geçse onca asırlar…

Aşktan yana olanı, seçersin Şebingülü!...

Şafakta kanar güller, kan bulaşır hârına

Pervaneler döner de, yanar aşkın nârına

Bülbül kopar gülünden, vuslat kalır yarına

Ateş denizlerinden geçersin Şebingülü!...

Aşk derdiyle tutuşan kalplere şifasın sen

Muhabbet kıvılcımı, gönülde vefasın sen

Sevenin, sevdiğinden aldığı sefasın sen

Gönüle ne ektiysen, biçersin Şebingülü!...

Ebemkuşağı gibi renkten renge girersin

Gül yüzlü sevdiğinin saçlarını örersin

Bir güzelin koynunda maksuduna erersin

Aşkla dolu badeyi içersin Şebingülü!...

Ey güllerin serdarı, bülbül öter dalında!…

Şifaya dönüşürsün arıların balında

Aşk ehlinin gözü yok bu dünyanın malında

Eser bir deli rüzgar, göçersin Şebingülü!...

Senin asil duruşun yârin aklını alır

Düşsen yârin elinden geriye hüzün kalır

Sevgilinin kalbinde kendine bir yer bulur

Aşkın kanatlarıyla uçarsın Şebingülü!...

M.NİHAT MALKOÇ