Şebingülü

Rengini almışsın şehit kanından

Gönül bahçemizde aç Şebingülü!...

Dikenler bezdirir seni canından

Uzak dur nefretten, kaç Şebingülü!...

Birbirinden güzel pembesi, alı

Yaprağından alır arılar balı

Kovanına koşar, terk eder dalı

Kokunu cömertçe saç Şebingülü!...

Güzellik katarsın bahçeye, bağa

Mânâ bahşedersin kara toprağa

Peygamber kokusu siner yaprağa

Âşığın başında taç Şebingülü!...

Senden uzaklarda, bu hasret yeter

Ayrılık acısı ölümden beter

Konar da dalına, bülbüller öter

Sevda için serden geç Şebingülü!...

Dünyaya bakarsın âşık gözüyle

Şen olur gönüller sevda sözüyle

Kalbe nazar eyler o gül yüzüyle

Sıla mı, gurbet mi; seç Şebingülü!...

Tipide, boranda rengin solmasın

Gayri hoyrat eller seni yolmasın

O şehla gözlerin yaşla dolmasın

Aşkın badesini iç Şebingülü!...

Burcu burcu kokar Şebin gülleri

Âşığa ne söyler sazın telleri?...

Gayri yurt eyledik yaban elleri

Gurbetten sılaya göç Şebingülü!...

Renginle silinir bahtın karası

Senle iyileşir yürek yarası

Kokundan düşülür aşkın darası

Aşkın kanadıyla  uç Şebingülü!...

Diken kan ağlarken, gül güledursun

Nefret nâr'a yansın, aşk dile dursun

Aşk derdiyle hoşem, koy çile dursun

Seveni sevmemek, suç Şebingülü!...

M.NİHAT MALKOÇ