Bulamadım

adım adım gezdim gurbetelleri
küstürdüm hep dostları elleri
estirdim başımda sevda yelleri
gönülden güvenecek yar bulamadım

düşünmedim kendimi hep ellri kayırdım
taş bastım bağrıma bülbülü gülden ayırdım
herkesleri hep kendime dost bilirdim
yürekten tutunacak dal bulamadım

gece gündüz ince ince düşündüm
çok acılar çektim fena halde üzüldüm
sanki şu fani dünyada yaşarken öldüm
kendimi taşıyacak sal bulamadım

cesedimi kara topraga armagan verdim
ölüler gibi toz toprak oldum
elinde güllerle cenneti gördüm
cehenneme vardım yer bulamadım

balgat/ankara
kadir esen