Tekmesi Vurulmuş Sandalyeler...

TEKMESİ VURULMUŞ SANDALYELER...

Tekmesi vurulmuş sandalyelerde,

Asılı kaldı ülkemin başı...

Duracak mı sandınız ey teslimiyetçiler

Vatanseverlerin  bağımsızlık savaşı...

Dağlarımız bahar kokardı,

Kekik toplardık sekilerinden

Taş, toprak kayardı ,

ayaklarımızın altından...

Siz hiçbir şeyden habersiz uyurken

Yataklarınızda,

Yardan, ana kokusundan uzak

Yıldız gibi kayardık uçurumlardan...

Şarkışla ya düşürmesin oy oy

Allah sevdiği kulunu

Muhbir kokan yollara

Uğratmasın hiç yolunu

Soldururlar yediveren çiçekleri

Kaptılar mı bir kolunu...

Etrafını kesif bir lağım kokusu alır memleketimin

Mapuslar nergis kokar, yediveren gül kokar,

Tekmesi vurulmuş sandalyelerde

Üç fidan toprağa selam durur

Çakal gezer şehirlerde, kırlar sırtlanın olur

Sesi kesilir halkın, korku egemen olur

Üç fidanlar olmazsa ey halkım

Baskı olur, zulüm olur kan olur,

Demokrasi rafa kalkar meydan faşizmin olur...

Onlar kancık geceleri korkutan,

Birer bağımsızlık savaşçılarıydı,

Onlar koca 6. Filo conilerini denize döken

Yiğit birer vatansever delikanlılardı...

Tekmesi vurulmuş sandalyelerde

Gururlu bir duruşla,

Devrimci gibi baktılar celladın suratına

Cellat korktu, kalem kıranlar korktu da

Onlar gururla, şerefle korkmadan toprağı selamladılar...

O toprakta üç Fidan,

Biri Deniz,

Biri Yusuf,

Biri inan

Onlar ölmediler ki

Geride bıraktılar binlerce fidan...

O fidanlar büyüyor,

Oluyor koca orman...

Korkun Denizlerden hainler

Yutacak dalgalar vatanını satanları

Geliyor büyük tufan...

(Kahrolsun özgür düşünmeyenler,

Özgürlüğe diken ekenler

Kahrolsunlar ki var olsun ülkemde

Hep ülkeme özgürlük çiçekleri dikenler...)