Cellat Benim Ferman Da Ben

CELLAT BENİM

FERMAN DA BEN

Gönül gördüğüm vefanın

Canı  benim canan da ben

Çektiğim bunca cefanın

Narı benim külü de ben

Pazar Pazar dolşatığım

Yoktur hakka ulaştığım

Kalem oldu yoldaşlığım

Yazan benim çizen de ben

Süzdüğüm zehirden balı

Susmuyor aşığın dili

Her gördüğüm cılga yolu

Giden benim düşen de ben

Kördüğüm oldum dolaştım

Çektiğim derde alıştım

Felek ile çok konuştum

Gelen benim giden de ben

Kervanım dağları aştı

Tabip dermanla buluştu

Gönül kuşum kalktı uçtu

Yara benim sargıda ben

Eyleme gönlüme nazar

Yaralarım sancır azar

O yar bize mezar kazar

Ölen benim mezar da ben

Ah be neylesinki gönül

Yanar tüter elde değil

Bağlandığın yar a meyil

Cellat benim ferman da ben

Cehennemim cennetim bu

Kılarmış dildarlar  rüku

Doldur içem demden  saki

Melek benim zebun da ben

İşte cananım ahvalim

Tanrımsın  ikrar bilirim

Ahmet ile bir ölürüm

İman  benim kılan da ben

          AHMET BOGÜN

                 GEBZE