Ahmet Örnek Dostuma

Örnek oldun eşe dosta ,adı güzel.
Bir saz iste,bade sunsun huri sana.
Ne beklersin dilin usta,adı güzel.
İnanırsan yürütürler nehri sana...

Dün gurbette seni gördüm,ol pirinle.
Ol mecliste arif idin şiirinle.
Yunus oku,derinlerden lutuf dinle.
Dar etsinler yaşadığın şehri sana.

Gerçi ilim şükrü handa gaip imiş.
Dedin ozan,isim almak ayıp imiş...
En münkiri isimlerden Tayyip imiş.
İnanırsan verir keza,zehri sana...

Gayrı yürü menakıba çıkar yolun.
Dehlizlerden deryalara akar yolun.
Kıblesinde enel hakka bakar yolun.
Biz vermedik pirin lutfu,mührü sana.

Bir yanında yeşil ırmak senden deli.
Sen olasın kainatın yekun dili.
Sakın görme gönlündeki sefil teli.
Üfledim ya kavlimdeki sihri sana...

Ben lutufsam lütfedeni görme sakın.
Uzak değil görmediğin öze yakın.
Aydınlanır ol gecede sol afakın.
Ben veririm alma sakın,bahri sana...