Menzile Az Kaldı

Kilit vurmuştum yüreğimin sen bakan yanına.
Durmadı öyle,hazan mevsimi ya...
Yeniden çiçek açmış küllerin arasından.
Dalmış da o manevi uykuya...
Hicran eserken gözlerinin karasından...

Vuslat vakti saati belki,deminde bülbüller.
Giden gelmedi,yaşar gurbeti doya doya.
Habersiz gönül yarasından.
Şarkılar söyler,güneşle aya...
Haber gelmiş gibi,yarinden sılasından...

Menzile az kaldı.Dokunamam,incinir tutsam neresinden.
Günahlarımı katsam, taşımaz...asi suya.
Yeni bir yaşam mı topladığın, abı hayat deresinden...
Bir akıl ver,daim ağlayan neye.
Bahset...aşkın faniliğinden,çaresinden...