Kan Damlarken Kalemimden

Bir sevda yazıyorum,kan damlarken kalemimin ucundan.
Daha yaşanmamış hasretlere gebe.
Memnu gecelerin yaralı sinesinde.
Vakit yine ötelenen ağrıların düşünde.
Çırılçıplak vesveseleri ,buğu olmuş bir yağmur sesinde.
Katlettiler iklimlerin üşümüşlüğünü.
Semaverimde kaynıyor yürek artıkları.
Sigaram küllenen yangınları üfler.
Eskimişliğinde vira demiş ,
Besmelesiz doğan yakamozların şarkısı.
Dalgalar yüreğimde,
Oynaşır yosma...
Kızıla boyadım yokluğunun resmini.
Tunçlaşır içimde üşümüşlüğüm.
Kan damlıyor yine, kelimeler vurulmuş.

Yar dedim,yar...
Hem yakınsın dokunamam,
Hem uzaksın yıldızlar kadar.
Yazıyorum söylüyorum,kifayetsiz göz yaşlarım.
Tat vermiyor artık sana söylenen şarkılar.
Bir şiir yazıyorum kan damlarken kalemimin ucundan
Daha yaşanmamış suretlere gebe.
Memnu hecelerin yaralı sinesinde.
Katlettiler yıldızları,savaş tanrıları.
Avcı kim ,ceylan hani...
Ne gurbetler benim ,ne aşklar yeni...
Hasılı yaşam bilinmeyende...

Anla artık,dalgaların çığlığında deniz var.
Yoklar kıyılarını ,
Gemiler demirli vira bismillah...
Geceler ağlaşırken,
Geceler üşürken,
Tasvirin damlar ay ışığında ...
Mabedim bu,kaybetsem de kıblemi.
Döner döner yine okurum.
Kelimeler ,hasta yüreğimin buğulanmış yanı.
Kan damlarken sevda yazıyorum,
Kalem isyanlarda,
Kalem kırılmış...