Dünya Dönüyor

Hikaye böyle başlamıştı,
Başladı,
Başlayacak ya da...

Mutlu olan var mı
sevip de,
Dünyada...

Hüzün ,göz yaşı,
Hasadı.
Yansıması aynada...

Sever oğlan kızı,kız oğlanı.
Ne hikmetse ayrılık var sonunda.
Yaşar,
Yazar,anlatır.
Aşk denilen o yalanı...

Aşk;dudakların alev alev yanması mı ?
Yoksa,
Yasak olanı yaşaması mı ,
Tenlerin.
Ya da bu özlemi duyması mı,
Gidenlerin...

Hiç açılmamış kilitli bir oda belki,
Hani kırmak için kilitleri,
İçinde bir sinsilik var ya...

Ferhat olmak gelir bazan içinden.
Alıp Leylayı çöllere kaçasın gelir.
Kerem gibi aslıyı sorasın gelir.
Tahir olup bazan...
Bazan da karadiken olasın gelir.

Dün kara bir oğlan ,karacaoğlandın.
Yandın yakıldın.
Sarı sıcağında Çukurovanın.
Yaylağında,kışlağında gezindin.
Her gördüğün güzele işmar eyledin.
Söyledin sazın yanık dilince yar dedin.

Şimdi Kürşat oldun ,Lutuf Veli derler.
Sen hüzünleri resmederken,
Ağlayan kelimelerinde.
Hala aşıklar güzel severler...
Dünya dönüyor,
Yerli yerinde....