Gazel

Aruz Vezni: mütefâilün feûlün mütefâilün feûlün

Söze yok mu hiç sadâkat, bu kaçıncı tövbe oldu?
Yüreğinde her günâhın birikip de kubbe oldu.

Ne namaz, niyâz, ibâdet ne de bir küçük meziyyet…
Mütemâdiyen sefâhet… Yaşamın ne zübbe oldu!

Neden aldanırsın âyâ, kısacık hayât-ı dünyâ…
Uyanınca bitti rü’yâ, sonu böyle kahbe oldu…

Sekerâtı hep hayâl et, ki ömür denen emânet,
Gidecektir elden elbet, sana sanma hîbe oldu.

Gelivermeden memâtın düzen içre sok hayâtın,
Yola gelmeyen zevâtın sözü en son ‘’ah be!’’ oldu.

Çağırınca şerre şeytan, kulak asma zerre Hâkan,
Ona tâbi ömr-ü insan, ne yazık, harâbe oldu!

Hakan ÖZÇELİK