Umutsuzluğunu Biler

Ucu yanık sigara gibi,
Kendi kendine biten insan;
Umutsuzluğunu biler inadına.
Bulutlara asar gözlerini,
Tuz ile balın tadını karıştırır,
Türküler söyler kurak topraklar adına.

Kimsesizlik, büyüyen anafor olur yüreğinde,
İlkin gözleri küçülür,
Sonra sözleri azalır.
Takıntılar tüketmeye başlar azmini,
Sararır, solar ,
Yaza da, kışa da küser.

Haydi, gülümseyin gülücükler,
Mis gibi kokular bırakın gönül bahçeme dese de,
Ne talih güler yüzüne,
Ne kuşlar konar omzuna.

Durdu ŞAHİN