Ölürmüş Aşk İçin Acılar...

Ruh çöplüğüne düştü yolum dün yaşamdan dönerken.. Aşk için ölmüş acıların ruhlarıyla tanıştım.. Ne yüce bir fedakarlıktı anlattıkları.. Aşk mutlu olsun diye kendilerini heba etmeleri... Acaba değermiydi bir damla mutluluk için sonsuz acıların intiharı... Sonbahar düşmüştü gölgesine yaşamın hazan vakti hüzünlerinde bu çöplükte... Gözyaşı bile değmemişti tohumlarına.. Öylece çürümeye terkedilmişlerdi... Almadılar beni aralarına.. Oysa ki ne kadar çok benziyordu hikayemiz... (Dnz><)