İtiraflar-12

İtiraf etmek rahatlamaktır saklı olanın gün yüzüne çıkması için tozlu hatıralar

Kaç serçe kuşunun yuvasını dağıttık küçükken belki çektiğimiz sıkıntı bundan

Hak olana adalete dair anlatacaklarımın yeri burası değil bilmektesin belki

Neler çekti bilmezsin yaz sıcağında mahalle arasında çocuklar kavgamızda

Kavun karpuz kabukları ile başladı ilk kavgamız karşı mahallede bilirsin

Senin beni kollamanı unutmadım unutmak nâ-mümkün anlatmanın yeri mi

İtiraf etmek lazım hatayı, eksikliği hırsı bak ben kendi halimdeyim

Sevmezdim açıkçası seni, çocukluğundan büyüyüceye kadar itirafımdır

Baban her akşam elinde file göstere göstere getirirdi türlü meyveyi

Çocukluk bu ya tadını anlatırdın bize hiç görmedik bize muz getirdiğini

Yine dürüstün biz fakirdik belki annen kızardı sana baban bilmezdi

Onbeşinde tattım muzu ondandır çocuklarım hep isterken pazarda

Pahallı olsa ne gam her alışımda seni hatırlarım affet ne olur beni

İstemem çocukların içinde ukde kalsın ne meyve ne sebze istekleri

Ah canım ben nelerden bahseder dururum açlıktan ölen çocuklar varken

Affetsin Rabbim, itirafımdır belki açıklamam azaltır günahlarımı

Bak biz günah çıkartmayız sakın öyle anlaşılmasın kızarım sonra

Ne olur bana bizi anlat çocukluktan yana o tatlı-acı hatıraları