Edebiyat ve Kültür Platformu
Biliyorum Ordasın
Ne tez geçti yıllar...
Hatırımdan çıktı güzel gözlerin.
Saçların yine omuzlarında mı?
Kokun,hangi çiçek tozlarından dı?
...Biliyorum; ordasın.
Gönlümün kilitleri açılırdı bir bakışınla.
Buzlu dağlarım erirdi yanaklarımdan...
huşu ile.
Bir dokunsa; bir dokunsa elim eline,
Fay larım kırılırdı.
..Biliyorum; ordasın...
En çok bebek sesini severdik.
Hastaneye gider, yeni doğan bebekleri dinlerdik..
mest olurduk.
Bizim de olacakmı der dik.?
Bizimde oldu!
Senin kızın...benim oğlum...
..Biliyorum; ordasın...
Hanımeli dikili evimin her köşesinde..
Ama...yok işte senin elin?!
Şarkımızda çalmıyor;
O eski radyolar yok artık?
Plak lar kırılmış,
Arıyorum,
Antikacıların örümcek bağlamış köşelerinde...
..Biliyorum; ordasın...
Gittiğinden beri yıldızımız kayıyor; bir o yana, bir bu yana..
Yağmurlar yağıyor
güneş açıyor
gökkuşağını göremiyorum..
..Biliyorum; ordasın...
Her sabah,
bir beyaz güvercin konar pencereme...
ayağında kağıt parçasıyla...yazısız.
Acı acı öter gider.
Ne içeri girer..ne bakar yüzüme...
..Biliyorum; ordasın...
Çok üşüyorum.
Ocağım da köz kalmadı.
Parkda oturduğumuz bank kaldı,
Boş odamın köşesinde.
Hem arkadaşım...hem sevgilim..hem dostum;
ve yatağım.
Hiç eskimedi.
..Biliyorum;ordasın...
Şarkımız geldi aklıma yine.
Dinleyen olmasada söylüyorum; işte, kendi kendime...
* İkimiz bir fidanın güller açan dalıyız
Sen benimle ben seninle bu hayatı yaşamalıyız*
Bir sen söylerdin, bir ben...
Şimdi ben söylüyorum sadece
...Biliyorum; ordasın,
D u y u y o r u m...
Nebi KILIÇKAYA
05/04/2011...çarşamba
Sivas..16:00
Hatırımdan çıktı güzel gözlerin.
Saçların yine omuzlarında mı?
Kokun,hangi çiçek tozlarından dı?
...Biliyorum; ordasın.
Gönlümün kilitleri açılırdı bir bakışınla.
Buzlu dağlarım erirdi yanaklarımdan...
huşu ile.
Bir dokunsa; bir dokunsa elim eline,
Fay larım kırılırdı.
..Biliyorum; ordasın...
En çok bebek sesini severdik.
Hastaneye gider, yeni doğan bebekleri dinlerdik..
mest olurduk.
Bizim de olacakmı der dik.?
Bizimde oldu!
Senin kızın...benim oğlum...
..Biliyorum; ordasın...
Hanımeli dikili evimin her köşesinde..
Ama...yok işte senin elin?!
Şarkımızda çalmıyor;
O eski radyolar yok artık?
Plak lar kırılmış,
Arıyorum,
Antikacıların örümcek bağlamış köşelerinde...
..Biliyorum; ordasın...
Gittiğinden beri yıldızımız kayıyor; bir o yana, bir bu yana..
Yağmurlar yağıyor
güneş açıyor
gökkuşağını göremiyorum..
..Biliyorum; ordasın...
Her sabah,
bir beyaz güvercin konar pencereme...
ayağında kağıt parçasıyla...yazısız.
Acı acı öter gider.
Ne içeri girer..ne bakar yüzüme...
..Biliyorum; ordasın...
Çok üşüyorum.
Ocağım da köz kalmadı.
Parkda oturduğumuz bank kaldı,
Boş odamın köşesinde.
Hem arkadaşım...hem sevgilim..hem dostum;
ve yatağım.
Hiç eskimedi.
..Biliyorum;ordasın...
Şarkımız geldi aklıma yine.
Dinleyen olmasada söylüyorum; işte, kendi kendime...
* İkimiz bir fidanın güller açan dalıyız
Sen benimle ben seninle bu hayatı yaşamalıyız*
Bir sen söylerdin, bir ben...
Şimdi ben söylüyorum sadece
...Biliyorum; ordasın,
D u y u y o r u m...
Nebi KILIÇKAYA
05/04/2011...çarşamba
Sivas..16:00
Biliyorum Ordasın başlıklı yazı nebi-kilicka tarafından
30.06.2011 tarihinde sitemize eklenmiştir.
Sitemizde yayınlanan eserlerin hukuki sorumluluğu, kullanılan materyaller ve yazının içeriği yazarlarına aittir.
İzin alınmadan kaynak gösterilse bile sayfamızdaki eserler başka yerde yayınlanamaz.
Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
Yorumlar, Tebrikler ve Beğenenler
- Yorumlar 1
- Yorum Yaz
- Tebrikler
- Beğenenler
- Popüler Yazıları
Yükleniyor...
Yorum yazmak için giriş yapın.