Sana Geliyorum-gönül Treni

SANA GELİYORUM-GÖNÜL TRENİ

Ay mehtaptı, yola çıktım

Aşka gidiyordu gönlüm

Gözlerim görmüyordu engeli

Bohçama koydum, çeyiz niyetine

Bir yudum sevgi, bir yudum ümit

Bir nefeslik aşk

Bir büyük dilekti

Bohçamda en çok yer tutan

Uzundu çıktığım sefer

Değerdi elbet aşk içinse eğer

Acele etmeliydim,

Kaçarsa sevda trenim

Bir daha geçmezdi

Gönül garından

Beden yasta idi

Yürekten kopup ayrılırken

Veda bile etmedi yürek

Gidiyorum diyorken

Gayri ihtiyari mendil salladı

Tren camından

Kalmıştı benliğim, bomboş viran

İçi boş davuldu sanki

Anlamsız sesler geliyordu

Boş duvarlardan

Korkmuştu biraz

Tek başına kalmaktan

Yürek unuttu, çıktığı yolda

Geride bıraktığını

Umuda yolculukta

Haberi yoktu ki, gittiğine varılan

Vardığı gönül, sevgiyi akıtır mıydı?

Gün ağarıyor, öttü siren

Tren, son durağa varıyor

Gönlüme eş seçtiğim

Emanetini, bohçamdaki yükünü

Benliğimden alıyor, durukta bekleyen  

Umuda çıktığım yol

Burada son buluyor

Davetsiz gelmişti,

Uzun yolculuk sonrası

Eş seçtiği yüreğe

Kabul görür, tutar mıydı elinden

Alevlenirde kıvılcımlar, köz olurda

Koyar mıydı yüreğimi

Yüreğinin yanına