Edebiyat ve Kültür Platformu
Ölüm Meleği
Kim emzirdi seni zehirli pınardan?
Takmış feracene şehrin gençlerini,
Sürüklüyorsun yüreğin sızlamadan.
Nefesinde can bulan zehirli meltem,
Solduruyor ömrünü yedi düvelin.
Geçtiğin yolları sararken matem,
Gülümsüyor yüzünde,beyaz güllerin.
Ruhunu titretirsin de bunca gencin,
Saçının tek teline dokunmaz nazar.
Aşıkların kan dökerken koynun için,
Seni,ölsende koynuna almaz mezar.
Göğsündeki kalbin farkı yok kayadan,
Sevenlerin ölüm meleği mi nesin?
Senin de son döşeğin musalla taşından,
Başka birşey olmayacak bilmez misin?
Şimdi öğün sevdiğim marifetinle,
Pencerenden seyreyle kurbanlarını.
Bir gülüşün deysin diye gözlerine,
Ne yiğitler heba etti canlarını.
Şah-ı Kelâm
Ölüm Meleği başlıklı yazı Erdem Bozkurt tarafından
06.08.2011 tarihinde sitemize eklenmiştir.
Sitemizde yayınlanan eserlerin hukuki sorumluluğu, kullanılan materyaller ve yazının içeriği yazarlarına aittir.
İzin alınmadan kaynak gösterilse bile sayfamızdaki eserler başka yerde yayınlanamaz.
Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
- Yorumlar 0
- Yorum Yaz
- Tebrikler
- Beğenenler
- Popüler Yazıları
Yükleniyor...
Yorum yazmak için giriş yapın.