Bağ Evi

Tepeler arasında bağ yerimizde
Balkonunda oturduğum kanelide
Tatlı bir esinti değiyor alnıma
Nefesime karışıyor temiz hava

Çamlık karşımda yüksek dağa yaslanmış
Toprak yol patika yollara karışmış
Yol pınarlara varıyor soğuk sular
Havada dansediyor ötüşen kuşlar

Tanrım ne güzel manzara sanki rüya
Hayata bağlıyor insanı bu doğa

Asma dallarında üzüm salkımları
Hemen karşısında armut ağaçları
Ulu bir ağaç uzanmış gökyüzüne
Cevizinden ikram bize gölgesinde

Tatlı inciri koparırken dalından
Canım ister gözüme takılan nardan
Bir salıncak kurup fıstık ağacında
Neşe ile toplanır çocuklar yanında

Tanrım ne güzel manzara sanki rüya
Hayata bağlıyor insanı bu doğa

Güneş dağın arasında kaybolurken
Kızıllığın içinde seyre dalarken
Bir umut doğuyor insanın içine
Alıp götürüyor başka bir aleme

Geceleyin böcek sesleri kulakta
Hele yıldızları seyretmek harika
Bir ışıltı süzülürken gökyüzünde
Ay bana bakarak gülümsüyor mu ne?

Tanrım ne güzel manzara sanki rüya
Hayata bağlıyor insanı bu doğa

 

 

M.N

           Bir zamanlar bağ evimizin balkonunda yazdığım bir gençlik şiiri.