Ağıt 1 Sılayı Rahman

Gerçek bir hayat hikayesinde hep birlikte bir yolculuğa çıkıyoruz arkadaşlar.
Uzun soluklu bir serinin birinci bölümüyle başlıyoruz bu akşam
Bakalım yolculugumuz nerelerde son bulacak.

SILAYI RAHMAN

Sılayı rahman ettim vardım güzel ilime
Dolaştım her yerini geçmişimi yâd ettim
Yeşil kaplı bir Kurân tutuşturup elime
Adım adım köyde ki kabristanlığa gittim.

Güç verdi yaradanım titreyen dizlerime
Bildiğim duaları eklerken sözlerime
Dalgalanan bir Bayrak ilişti gözlerime
Düğümlendi boğazım tükrüğümü zor yuttum

Nasibini almıştı demek ki son buyruktan
Başına taş dikmişler kocaman bir kayraktan
Alamadım gözümü sallanan al Bayraktan
Ağlamayım diyerek gözyaşlarımı  tuttum.

Sordum başucunda ki ağlaşan  o kullara
Dediler ;sapa sağlam göndermiştik yollara
Dokuz ayın içinde döndü sarı güllere
Daha yirmiymiş yaşı duama onu kattım.

Anlattı ahvalini şahit olup bilenler
Anasının yaşını elleriyle silenler
Ağlayarak dönüyor başucuna gelenler
Aklım fikrim karıştı düşüncelerde yittim.

Bu nasıl bir acıdır bu nasıl sevda Yarab
Ağlıyor bak bir ana hali ise pek harap
Yaşasaydı evladı olmaz mıydı hiç turap
Yerine geçtim bir an işte o anda bittim.