Mesnevi Ey Nakkaşım

Meşk edilsin hep bugün, neyler kızıllık yıkmasın;
Huzmeler bin can tutuştursun, elemler yakmasın.

Kasra gelsin güllerim, sözler niyaz döksün yine;
Arşı görsün bülbülüm, közler beyaz çeksin yine.

Nâtüvan hiç kalmasın nur nağmeler, yan mevsimim;
Resmedip dursun benim kor hâli yangın takvimim.

Nâleler dinsin, muammâ bir çözülsün şevk ile;
Muttasıl hisler segâh yıksın, bağım yan meşk ile.

Kor bulutlar bozmasın hiç gülşenin nur rengini,
Başlatın şehrimde, nefsin zor amansız cengini.

Hemzebân olsun gönüller, gussalar can kırmasın;
Zor hüzünler tütmesin, bülbüllerim han yarmasın.

Ârif'in âstânı, âsmân yüklesin bir bir yine;
Nesle vurgun değmesin hiç, düşmesin zift derdine.

Ey beyâbân, sarsma hiç sen Mecnun'un kor bağrını;
Vuslatın bitsin dilim hep, şevkle dindir ağrını.

Bîmecâl hiç kalma kalbim, besleyip dur bahçeler;
Dağdağan dinsin gönül, bir bir bozulsun ökçeler.

Hikmetin nur sırrı, çözsün şimdi mahzun elleri;
Her sabah neşveyle, nur derman getirsin yelleri.

Şevkle mâhîler melâl çözsün, deniz kor bağlasın;
Meykedem bulsun şifâ, bağrımda yangın çağlasın.

Nakkaşım, hep resmedip dur sen bu rintlik hâlimi;
Ey kalem, sen şimdi çiz vurgunlaşan ahvâlimi.

Şu'leler dök gönle, ıssız kalmasın hiç közlerim;
Lâleler dik kalbe, yaşsız kalmasın kor gözlerim.

Olmasın şûrîde asrım, nur kucaklar gül dökün;
Ben susuz kaldım şu an, nur çeşmeler hep göl dökün.

Mekke tütsün cevherim, gönlüm tavaf yap durmadan;
Nur Medîne'm güllesin hep kalbi, eyvah yarmadan.

Firkatin nehrinde bir gün yüzmesin nakkaşlarım,
Mâtemin şehrinde bir gün gezmesin nur yaşlarım.

Nevbaharlar bir selâm versin, şafak tütsün yine;
Aşkla yan sen harmanım, nur güllerim bitsin yine.

Ey semen nur sofra kur tekrar, gazeller çağlasın;
Ey neyim yığ nağme, yaram meşkle kabuk bağlasın.

Hiç tenezzül etme gönlüm, İblis'in hâr köşküne;
Zikri dök sözlerle, gir sen meclisin nur meşkine.

Nur cemâlin hiç dalâlet yığmasın ikbâline,
Fitneler bir sarsmasın, nâr çatmasın ahvâline.

Ey dönen Pervâne, neyler çağlasın, yan sen yine;
Kaygı bitsin, gözde çiyler bağlasın, dön sen yine...

( fâ i lâ tün/ fâ i lâ tün/ fâ i lâ tün/ fâ i lün/ )


Nâtüvan: Güçsüz, kuvvetsiz
Nâle: İnilti
Muammâ: Bilmece
Muttasıl: Bitişik, bitişmiş
Hemzebân: Dilleri bir olan, aynı şeyi söyleyen
Gussa: Tasa, sıkıntı, kaygı
Âstân: Eşik
Âsmân: Gök, gökyüzü
beyâbân: Çöl, sahra
Bîmecâl: Güçsüz, kuvvetsiz
Dağdağa: Gürültü, patırtı
Mâhî: Balık
Meykede: Meyhane
Şûrîde: Karışık, perişan
Semen: Yasemin