Aklýma Sen gelir;
Yeþil bir rüzgar gibi eser gözlerin
Yüreðimden, çýðlar düþürür...
Özlemin, yýkar bentleri
Gözlerimin nehirlerinden süzülür..

Aklýma sen gelir de,
Sevdaya uçan bir biçâre güvercin,
Menzile varamadan vurulur...
Yapraklarýna, mahzun bir çiçeðin,
Ýmkânsýzlýðýn buseleri dokunur...

Aklýma sen gelir de,
Hüzün makamýnda bestelenir sözlerin,
gönlümün dilinde, söylenir durur...
Asýp kanatlarýna vuslatlarý,
Uçar içimden vefasýz kumrular,
Bende kalan, yine hasretin olur...

Aklýma sen gelir de yine,
Umutlarým gezinir
Bakýþlarýnýn koylarýnda
ve Kapatýrsýn gözlerini ansýzýn,
Vurgun yer yarýnlarým,
Gömülür ummanlara...

Aklýma Sen gelir de yine
Umut arifesin de
Yüzüme þekerler dökülür
Güven verir mazi,
El öptürür hasretin,
Seherin lahzasýna
Ýp çeker uzuvlarým,
Seni özler durur gözlerim
Sen gelir Aklýma...

Fatih EFE