Kalemim Karalıyor

Seni arıyorum
Hiç görmediğim resimlerinde
Söyleyemediğim kelimelerde
Ya kuramadığım basiretsiz cümlelerde
Ya da yazamadığım
Yabancı bir şiir gibi mısralarımda

Çizdiğim resimde, yazdığım şiirde
Fırçamdan damlayan her aykırı renkte
Kalemimin düşürdüğü her sözcükte
Gizlemeye çalıştığım göz yaşlarımla
Kaybedilmişliğimi arıyor(d)um ardı(n) sıra
Yalancı bir şiir gibi mısralarımda

Kalemim karalıyor

/nokta nokta.../

Duyulmaz oldu feryatlarım
Görülmez oldu kıymetlerim, korkularım...

Sözlerimden başka dost mu kaldı şu dünya da?
Menfaat mi sardı dört bir yanı?

/Aşklar sensiz,
Tuvaller renksiz,
Ve
Şiirler sevgisiz
kaldı/

Gizledim gözyaşlarımı, bir yabancı gibi mısralarıma

/nokta nokta.../

Sen/siz ve sevgisiz...

NeYzEn..

Bülent Kaya