Yazışmalar

Vefa aradım yokluğunu hissettirmedi kitaplar

Sahte yüzlerde ayan beyan tebessüm

Ahde dair sözleşmem var insanlığa

Bırakmadım elden saygıyı, sevgiyi

Unutulmasın derim erdeme duyduğum hürmet

Bilinmese kadr u kıymeti düşündüğümün

Miras kalır sahiplenen olur yazılı hale gelirse

Ahde vefa kalmadı yaşadığım topraklarda

Kimliksiz suratlarda maskeler değişir her gün

Oturur şiir yazarak vakit geçirirken

Aşktan bahsedemem

Sevgilinin yanağından

Kirpiğinin tanesinden

Bilirim her insan yabancı kalamaz sevgiye

Gönül sözleştim ben insanlığa

Etrafımda çoluk çocuk ekmek bekler

Her akşam evin yolunu hayat arkadaşım bekler

Onlara her zaman derim ki insanlığa sevdamı

Ben insanım yalan söyleyemem

Ben insanım kandıramam süslü kelimelerle etrafımı

Siyasetçi değilim yanlış söz söyleyemem

Günü kurtarmam değil gailem ben diyemem

Bakma kendi halimdeyim içimden yer beni bitirir bu sevda

El bağlamak ölümüm olsun yaranmak adına hareket edemem

Kısmetimizde yazmak varsa avuç açıp başkasından ödünç fikir dilenemem

Ben kendi kimliğimle insanım kimseye yok kastım

Ne dil farklılığı ne inanç değişikliği ne ırk ne coğrafya

Edilmiş yeminim var Yaradanın yarattığına saygı esasken

Yeni biten yeşilliğe

Dalındaki yaprağa

Kayadan sızan suya

Kanat çırpıp uçan kuşa

Ömrü günle sınırlı kelebeğe

Yolunda giden yılan bile olsa

Ah keşke yaşasaydım bir dağ başında

Tabiatla kucak kucağa

Bu çağın Kızılderilisi olma adına yaşasam

Dedim ya insanlığa saygı esastır dünyamda

Anlatamam anlatamadım açıkça

Ben aykırıyım ondandır anlaşılmamam

Herkese yine saygı duyarım

Sevmeyen şahid olsun insanım