Telgrafın Tellerine

Öncelerim raksedip bülbülüm figan etmez,
Korların mevsiminde al güllerim çiy tütmez,
Hislerim dipsiz kuyu, karanlık toy bitmez,
Telgrafın tellerine artık kuşlar konmuyor;
Herkes sevdiceğine için için yanmıyor.

Mecnun'um çöle hasret, kor Leylam bir su ister,
Allah'ım ne olursun, ışıklı bir yol göster!
Neden benim yollarım, aşkla yüklemiyor ter?
Telgrafın tellerine artık kuşlar konmuyor;
Herkes sevdiceğine için için yanmıyor.

Makamlarım üzülüp siyahlarını kurmuş,
Neylerimin sesleri eyvahlarına durmuş,
Meylerim hüsran yığıp günahlarımı yormuş,
Telgrafın tellerine artık kuşlar konmuyor,
Herkes sevdiceğine için için yanmıyor.

Bülbüllerin çilesi al güllere yanmakken,
Hislerimin maksadı ateşlere banmakken,
Segahların özünü içip içip kanmakken,
Telgrafın tellerine artık kuşlar konmuyor,
Herkes sevdiceğine için için yanmıyor.

Çağımdaki Ferhatlar dağlar delemez oldu,
Korsuz kalan Mecnunlar çöle gelemez oldu,
Bağımdaki Yusuflar sümbül bilemez oldu,
Telgrafın tellerine artık kuşlar konmuyor,
Herkes sevdiceğine için için yanmıyor.

Pervane çaresizce sevdaları örse de,
Her gece rüyasında âşıkları görse de,
Neylerle halvet olup aşk faslına girse de,
Telgrafın tellerine artık kuşlar konmuyor,
Herkes sevdiceğine için için yanmıyor.