Güllere Hükmeden

-Gülşah Hanım'a


Saçlarının omzuna küstüğü yerden
başlıyordum gözlerimin cenaze merasimine.
Çoktan kurudu yağış mahaline bakışlarım

çenesi bağlanmış sevdaların ayrılığa defninde /
kum koyusu saçlarını da unuttum ,

saç bağında savrulan esareti de.

Ellerinin dehlizlerinde hüzne duran güller kuruttum ,
toz yutkunu kitap nasırları reddettiğinden beri yerini.
Mehveş yanını gözlerime katık ederken
avunuyordum birinci derece yanık resimlerde.
Belki de maun saçlarını da bundan unuttum ,
omzunda müphem duran küslüğü de.

Şimdi sen ellerinin cerhinde ayrılık gibi sarhoşsun
bense merhum, defnedilmiş güllere hükmeden isminde.




2011