Nerenin Türküsü Anımsa

nerenin türküsü anımsa

dar sokağında geçerken

önyargıları dağıtıncaya

parmaklarımı tutup

ateşte kalan sıcaklığın

yar yoluna dalınca

ağaç kabuğundan

közü oyarak yüreğinde

gözlerini indir

ölürken tanığım ol

duyur tümce insanlığa

ikindilerin kızılında

sorgulanmadan yenice

şaşkınlığında gökyüzü

ekmek sofrası gibi açın

duygularımdan banıp

karanlığından sıyrılırken gece

seherin serinliğinde ıslak sis

hüzzam ezgilerde dolar

yağmurunda dağılınca

nice anılarla dürülmüş bohça

içinde sandıktan taşırdığın

elini öper gibi sarılayım

güller açsın yüzünde

gülücüğünde mutluluk yağsın

pencereden sıçrasın içeri

sedir üstü söyleşide yarım

yarısı sende giden

çalı dibinde çıt açarken çiğdem

çit kıyısında dinelir gelinlik kızlar

sessizliğin dağılır içimde

turna sesleniyor radyoda kanat çırparken

040911denizli