Tema
Üye Ol Giriş Yap
Anasayfa Şiir Deneme Hikaye Makale Serbest Kürsü Yazarlar Forum Sohbet Online Üyeler
(0 oy)

Ve Son


İmgeye düştü al gül dudağında kadının
Büyümeyi öğretti sudaki halkalara
Harflerini kopardı sevgi dolu adının
Sakladı vahameti suları yara yara.

Ezgiydi kulaklarda kırılgandı sadıktı
Duvağını çıkarıp eskiyince umudu
İncir çekirdeğinden çıkan sebepten bıktı
Öfkenin gölgesinde yıllar boyu uyudu.

Kirpikleri birleşti son sözünü ararken
Gerisinde kalanlar meyvelerdi sadece
Güneşin iplerini sabah yeli sararken
Bir "Of!" oldu çınladı dilinden kopan hece.

Yırtılmıştı hoyratça umudun haritası
İşlemeler içinde saklarken sandığında
Çatlamak üzereydi çırpınan hayat tası
Yanılmıştı anladı yaşıyor sandığında.

Nokta koydu kâbusa sonra ünlemi sildi
Soru işaretini kaldırıp saldı suya
Parantezli şiddetler birden bire eksildi
Yumdu gözünü daldı dönülmeyen uykuya.

Halkalar genişledi gözden kayboldu al gül
Dalgalara karıştı ömrü taşıyan balon
İlkyazın başlarında bir anda sustu bülbül
Çekti beyaz perdeyi kalemiyle yazdı; Son!

Afet İnce Kırat
Sitede Önceki / Sonraki
Yazarın Önceki / Sonraki
Oylama
0 (0 oy)
  • Yorumlar 3
  • Yorum Yaz
  • Tebrikler
  • Beğenenler
  • Popüler Yazıları
Yükleniyor...

Yorum yazmak için giriş yapın.

edebiyatevi.com

Ve Son

Afet Kırat Afet Kırat