Bu Şehir

Yorgun istasyonların son trenine yetişememiş yolcuları gibi
Üzgün bu gece şehir
Soğumuş bir bardak çay kadar sahipsiz
Şairlerin sözcüklerince yetim
Ağıtlarınca kırgın ozanların
Caddelerinde ölü köpek sesleri
Evlerinde anlamsız bir sessizlik
Az sonra güneş doğmayacak olsa
Gömülüp gidecek sanki körfezin sularına
''Bir şehir,bir şehir ki
Ben bu şehrin adamı değilim demiştim
Hala değilim''
Böyle bir yazı asacağım duvarıma
Muadili olmayan pahalı bir ilaç gibi
Bu şehir bazen ağır geliyor adama..

Davut Savaş Çıtraz