Dertlerin Şaha Kalkar

Gönlüne yangınlarla getirmezsen külfeti,

Bağında bulamazsın beklediğin ülfeti.

Sükût eder dillerin, yakalarsın âfeti;

Titreyen dallarına aşk bülbülleri konmaz,

Dertlerin şaha kalkar, sana hiç kimse yanmaz.

Mevlâ'nın sevdasıyla çağlatmazsan gözünü,

Gönlün ızdırabıyla kanatırsın yüzünü.

Âvizeler altında ördürmezsen sözünü;

Önüne perde gelir, arzuların uyanmaz,

Dertlerin şaha kalkar, sana hiç kimse yanmaz.

Eyvahını güldürme, hadi biraz nefes al,

Nurları nakşet kalbe, zamanından zaman çal.

Dinlemezsen sözümü, olur yüreğin al al;

Ellerin sofralarda sevdalarına banmaz,

Dertlerin şaha kalkar, sana hiç kimse yanmaz.

Pervane'yim derim ki, maksatsız dolaşmayın;

Katrana zincir vurun, haddinizi aşmayın;

Aşksız ve sevdasızca menzillere koşmayın;

Zemheride yanarsın; dil susuzluğa kanmaz,

Dertlerin şaha kalkar, sana hiç kimse yanmaz.