Bir Akşamdı

Kuzgunî bir akşamdı

Mecâzlar deryasında kendini aradı

Hammâr oldu,elinde hançer

Fakîr oldu, dudağında ter

Esrârlı bir vezirlik rolü üstlendi

Hayâl perdesinde gri bir seher

Sonra erenler bahçesine dalıverdi

Ruhunu uzaklara salarak

Bülbülün gözyaşlarıyla toprağa akıverdi

İçindeki aydınlığı yakarak

Beni anlatan  imgeler bulmalıyım dedi

Gezdi durdu,gözleri açık,yüreği lâl

Kitabın sonuna gelmişti,bitmişti kâl

Son mazmun, gülümseyerek,ona bakıyordu:""Fânûs-ı hayâl""…

Dursun Tiftik