Hüzün Penceresi

Sağırlaşan gölgeme nâzlı şimşek dokundu

Vuslatım ölüverdi sırların gecesinde

Göklere çağıran ses yavaş yavaş okundu

Sen denemiştin zâten mertlerin nicesinde

Serzenişi son buldu pusatlı volkanımın (!)

Diploması verildi nâdide hazânımın (!)

Gözleri aydınlandı karanlık zindanımın (!)

Şimdi kanlı gömlek var şiirin hecesinde

Buz kesen asfaltlarla doyasıya yarıştım

Zâlim fırtına koptu boranlara karıştım

Sergüzeşt aynasıyla kıyasıya takıştım

Tatlı söz bulamadım dünyanın ecesinde

Âteş çıktı âniden mermer dudaklarımdan

Lavlar fışkırıverdi beyaz kundaklarımdan

Yalancı düşler aktı suskun sokaklarımdan

Cânı pişiremedim aşkın tenceresinde

 "Asılı kaldı ruhum hüzün penceresinde"

Dursun Tiftik