Sevgisiz Yaşayamam

Daha minik bir kızdım başkaydı sevgilerim

Anlamını bilmezdim kuşkuydu sevgilerim

Bizim evde öterdi her an baba borusu

Belki de ona olan aşkaydı sevgilerim

Bir nane kokusunda coşardı sevgilerim

Hep annemin peşinden koşardı sevgilerim

Annem ile kayboldu evden nane kurusu

Aynı çatı altında taşardı sevgilerim

Yıllar yılı içimde uyudu sevgilerim

Benim ile birlikte büyüdü sevgilerim

Habersiz geçti gitti gençliğim yarısı

Artık ergen olmuştum koyuldu sevgilerim

Vefasız bir gönülde köksüzdü sevgilerim

Görmedi hiç karşılık öksüzdü sevgilerim

Bilmem kaç dirhem eder bir sevginin darası

Oysa ağır değildi yüksüzdü sevgilerim

Menfeate hiç bedel olmadı sevgilerim

Çıkar için bir tasa dolmadı sevgilerim

Acıtsada canımı riyakârlık yarası

Küsmedim hiç hayata solmadı sevgilerim

Sessiz kuytu bir köşe aradı sevgilerim

Kulları radar ile taradı sevgilerim

kalbime bulaşsa da imkansız aşk karası

Bilirim ki çok şeye yaradı sevgilerim

Ezber bozan kalemle yazandı sevgilerim

Bilindik seneryoyu bozandı sevgilerim

Anladık biz değildi şimdi aşkın sırası

Dağ bigi bir dostluğu kazandı sevgilerim

Sevgisiz gönüller susuz kalmış çöller gibi kuraktır bence de 

Gönlünde ki sevgi deryasının hiç kurumaması dileklerimle

nacizane dizelerim sana ithaftır  Zeynebim.

Nöbetci şaire dönebetini tamamlamış nöbetin mahsülü olan bu dizeleri 

sevgili Zeynep Özmen'e armağan edilmiştir arkadaşlar.