Gör Sil Ve Duy Gülce Üçgen

Gör,

Gör ki

Gözlerimi,

Akıttığım şu

Gözyaşlarımdan

Çağlayan sessizlikte,

Arzumu, özlem duygularımı

Anlarsın, belki işte o zaman yan

Ve yangınında savur kalan küllerimi.

 

Sil,

Sil ki

Yeniden

Umutlanayım,

Ardımda dökeceğin

Ela gözlerinde beliren

Zümrüt gibi gözyaşlarına,

Sızarken pembe yanaklarına

Diden, dudaklarımla kurulayayım;

Çölünün tuzuyla yansın dilim

Sussun, lal olsun, tutulsun,

Sana ihanet ise kaderim

Yanayım cehennemde,

Sızan irinleri gel

Yaşmağınla

Kabrime

Elinle

Sil.

 

Duy,

Duy ki

Figanımda

Yansın kalbin,

Nasırı erir belki,

Belki yumuşar da

Düşünürsün sefil beni,

Belki seversin, kim bilir?

Belki anılardan arta kalan

Son kıvılcım ateşle yanarsın,

Bir savrulur küllerimiz deryalara.

 

15.Ekim.2011 15.20