Hiçbir İmge Tarif Edemez Sensizliğimi

Sisli bakıyorum

Kentin yağmurlara teslim herhangi bir caddesinde

Sıradan bir Pazar günü işte

Yüksek ökçelerle ilk kez tanışmış küçük bir kız gibi tökezliyorum

Çengelköyün akik taşlı kaldırımında

Bana şehrimi geri ver

Nereye baksam hiçbir şey aynı değil

Meğer seninle doluymuş bu kocaman şehir

Senmişsin beyazı  begonyanın

Sana aitmiş bütün sinema salonundaki koltuklar

Ellerinmiş saçlarımda dolaşan rüzgar

Yanağımdaki yağmur damlaları

İzleriymiş ıslak dudaklarının

Ne zaman susar yüzümdeki bu sübyan ağlayışı

Bana şefkatimi geri ver

Çırılçıplak şiirlerim

Biliyorum

Hiçbir imge tarif edemez sensizliğimi

Hangi süslü kelimeyi çekmek istesem mısralara

Çatık kaşların kesiyor, sağ bileğimi

Aklıma geliyor gülüşün

Aklıma geliyor öpüşün

Ve bir bıçak gibi ikiye bölüşün

Üzerimizi örten geceleri

Ürkek kollarım sarılıyor düştüğü boynundan

O kocaman yalnızlığa

Bana cesaretimi geri ver

Sabahlar yelesine tutunamadığım bir tay

Hangi aynaya baksam o aşık kadın

Ama sen yine yalan say

Ne gülümseyen bir yüzüm, ne heveslerim

Askısında pinekleyen etiketi sökülmemiş blue jeanım

Yırtık pırtık olanlardan, hani görsen gülerdin

Ortalığa dağıttığım taşlı tokalarım

Ne fark eder ki

Gözlerinden eksik o uzun buklelerim

Duruşumda sensizlik elbisem

Üstelik yaşlanıyorum

Silinmeden sevgilim, hatıralarım

Bana “herşeyimi” geri ver….

de_soulmate

Bugece..sıfırikiotuz