Tutsak Vatan

Sessiz cinayetlerin şifresiyim

Dökülür kaldırım taşlarına

Kanım yalnızlığın tekeline

Kanlı silahlarla infilak etti umutlarım.

Yalnızım yalnızlıktan beter rüyalarım

Sessizim kimsesizim kimsesizlikte kararlıyım

Ayaklarımda bin yıllık esaretten kalan özgürlük

Öfkeliyim, öfkem keskin bıçak gibi

Acılarla dağılan şafaklarda

Kilitli kalmışım kendi yurdumda

Dünün aynasında üşümüş yarınlarım

Yarınlarımın dünü gitse de bu rüyadan

Ben hala buradayım gidemem yurdumdan

Uzaklık yoktur gidecek yeri olmayana

Belki düşer hükmüm boynumdan,

Özgürlük kazanmak çok zor uyanıncaya kadar

Bir kaç sokak ve cadde yaksam

Tutuştursam özgürce tutsaklığımı

Devriyelere devredilmiş asaletim

Tutsak yurdumun tutuksuz ahalisi ben

Kalksam yürüsem terlesem sarılsam yurdumda

Biraz ekmek bir yudum su bir sigara

Belki uyanır birileri bu vatan nerede diye

Bir gün kalemim kırılıncaya kadar

Hacı ÇATKIN

31.05.2011