Sözün Bittiği Yerdeyiz

Hicranların ateşleri kızıyor toprağımızda,

Kahrımın yelleri eser dağlanan bayrağımızda,

Canlarımın bedenleri dolaşır kucağımızda,

Sanmayın ki ey dostlarım, hece yüklü seferdeyiz;

Dermanlarım sükût etti, sözün bittiği yerdeyiz!

Yüreğime getirdiler sabahımın eyvahını,

Zerk ettiler kalemime yangının girizgâhını,

Analarım hislerime yüklettirirken ahını,

Sanmayın ki ey dostlarım gülle yüklü seherdeyiz;

Dermanlarım sükût etti, sözün bittiği yerdeyiz!

Mecnunlarım ölüyorken yetim kaldı Leylalarım,

Yaklaşıyordu üstüme kâbus dolu belalarım,

Şimdi kor meskenlerimde çoğalırken damlalarım,

Sanmayın ki ey dostlarım sevda yüklü zaferdeyiz;

Dermanlarım sükût etti, sözün bittiği yerdeyiz!

Kızartılan toprağımda durmadan mermiler yağar,

Gün geçtikçe ufuklarda hüzün bulutları doğar,

Mevsimlerim kızıl kızıl ruhuma alevler sağar,

Sanmayın ki ey dostlarım her an misk ü amberdeyiz;

Dermanlarım sükût etti, sözün bittiği yerdeyiz!

Anaların yüreğinde bitirilirken arzular,

Saat saat durmaksızın çoğalıyordu sızılar,

Nur cennetlere varırken bir bir kınalı kuzular,

Sanmayın ki ey dostlarım hecelerde Kamberdeyiz;

Dermanlarım sükût etti, sözün bittiği yerdeyiz!