Ama Benim Kanatlarım Hiç Olmadı

Yalanlarla dolu bu dünyaya bir türlü ısınamadım

Siz gittikten sonra, anladım ki

Sadece

Güzel bir kadavraydım

Kobaydım açıkçası

Her türlü acının yüreğinde sınandığı

Çünkü ben hala sizi çok seviyordum bayım

Kalbim sıcacıktı

Ve kırılmaya müsait

Bazen ince bir alayın kahkahasında şangırdardı

Bazen devrik bir küfürle

O anlarda size uçabilmeyi çok isterdim

Ama benim kanatlarım hiç olmadı

Beni affedin bayım

Gözlerime çizdiğiniz raylardan mavi  tren hiç geçmemeliydi

Hiçbir fotoğraf

Hiçbir düşünce

Size benzememeliydi

En büyük korkularım için size sabretmeliydim

Uzak tutmalıydım parmaklarımı

Yabancı ellerden

Çok geceler kabuslarla uyandığımda

Ve dilimde değişmez yalanım

"Anne su içmeye kalktım"

Halbuki

Bir şatom var-dı kimsenin görmediği bayım

Ortadan kaybolduğum anlar

Bir masanın altına saklanıp ağladığım

Kocaman omuzlu bir şato

Başımı yasladığım

Siz sandığım

Ah.Ölüyüzikimizde

Şimdi anladınız mı bayım

Ben size benzettiğim bir aşkla sizi aldattım

Şimdi anladınız mı neden çok sık gelemediğimi

Çünkü gözlerimdeki utanç

Rüyalarımdan yüzüme bakan gözlerinize

G ü n a hı m

Çevirmeyin başınızı bayım

Kimseye sizin kızınız olduğumu söylemedim…