Hoşça Kal Anılarım

Bir gölge düşer üstüme,

Usul usul yürüyüşüm yakın takibine takılır

Bir isyan yükselir,kocaman çığlık patlar,

Çığlıklar yine  bende, tek bende ses bulur.

Asiliğim öfkeye dönüşür,sabır bardaktan taşar

İçimden saymaya başlar bir ses, birer birer ritmik ritmik.

Diner öfkem ,kuzuya döner  sanki benliğim,

Çöküverir birden bire ben, umutlarım  çürür.

Şimdi yaklaştı bir gemi, arkama son kez dönüp el sallıyorum,

Hoşça kal ey şehir, hoşça kal anılarım…