Nedir muradýn, hýzlýca çiçeklerini kýrarsýn,

Gücün yetiyorsa senin, bahçeleri ör bakalým.

Durmaksýzýn harmanýnda dermanlarýný yararsýn,

Gücün yetiyorsa senin, mevsimleri der bakalým.

Hanendeleri soldurup yerle yeksan ettin köþkü,

Sazendeleri bozdurup bitirmiþtin korlu meþki,

Þarkýlardan yavaþ yavaþ kaldýrýyorken nur aþký,

Gücün yetiyorsa senin, meclisine gir bakalým.

Fay hatlarýný kýrarak meskene getirdin deprem,

Yapýyordun güllerini hem kasvetli hem de verem,

Dillerinin peteðine sokuyorken sýk sýk elem,

Gücün yetiyorsa senin, âlemini gör bakalým.

Meltem dururken meylettin fýrtýnalarla ayaza,

Gürledin zorlu sözlerle, kasýrga soktun hicaza,

Çoðalttýðýn hüzünlerle yönelirken þimdi saza,

Gücün yetiyorsa senin, bülbülleri ser bakalým.

Pervane’den ne istedin kalemi aþk yazýyorken,

Onun cevher sabahlarý yüreðine sýzýyorken,

Gönlüne nurlarý katýp hicranlarý bozuyorken,

Gücün yetiyorsa senin, matemleri dür bakalým.