Kasım Ayına Mektup

Meskenimin içine hüzünleri getirme,

Sende sefa bulayım benim doğduğum aysın.

Hançerini uzatıp kanatma yüreğimi,

Dillerim çağlayarak başlatsın saadeti.

Hüzzamlarımın raksı meclisimde tütmesin,

Şiirlerime can ver, bitir kahırlarımı.

Mevsimi felaketle süzdürme ayağıma,

Ey Kasım'ım ilham ver, uyansın gazellerim!

Közlerime sevdayı nakşetsin güzellerim!

Tutuşturduğum aşkı yüreğimden götürme,

Beni dikenler değil, her an güllerim saysın.

Kalemi çağlatayım, bozdurma bileğimi,

Bülbüllerim bağıma zerk etsin muhabbeti.

Uzayan çığlıklarla gönül faslı bitmesin,

Yorulmasın bedenim, düzlet bayırlarımı.

Tütmeyen kasideler döktürme dudağıma,

Ey Kasım'ım ilham ver, uyansın gazellerim!

Közlerime sevdayı nakşetsin güzellerim!

Yaprağını büzerek varlığımı yitirme,

Doğum günüm kalbime sümbüllerini koysun.

Fırtınalar estirip ağlatma çiçeğimi,

Can odama durmadan dizdirttirme gafleti.

Yıllarca beslediğim cevahirler gitmesin,

İsyan edersem eğer başlat sabırlarımı.

İnci yapmaz yaşları süzdürme yanağıma,

Ey Kasım'ım ilham ver, uyansın gazellerim!

Közlerime sevdayı nakşetsin güzellerim!

Aşksız rüzgâr estirip alevimi bitirme,

Takvimim yavaş yavaş karanlıkları soysun.

Şiirlerim susmasın, boşaltma peteğimi,

Beni şeydâ yapmasın zamanımın kasveti.

Bülbüller boyun bükük bağlarımda ötmesin,

Nurlu nefeslerinle inlet bozkırlarımı.

Kâbusların nefesi gelmesin toprağıma,

Ey Kasım'ım ilham ver, uyansın gazellerim!

Közlerime sevdayı nakşetsin güzellerim!